سر والتر اسکات  در ۱۵ ماه اوت  ۱۷۷۱  در یک آپارتمان کوچک واقع در خیابان  ' کالج وایند '  در محله قدیمی ادینبورو پایتخت اسکاتلند متولد شد.  والتر  نهمین  بچه ' آن راترفورد '  و والتر اسکات  پدر بود  که وکیل دعاوی  و عضو یک  انجمن نویسندگان  بنام  ' سیگنت ' بود.

خانه آنها نزدیک  دانشگاه ادینبورو بود و سر والتر اسکات  در چندین کتاب خود از آنجا یاد میکند. ولی کوچه ای که خانه در آن واقع شده بود بزحمت رنگ افتاب را دیده و نمور و گل آلود بود. از اینجهت تعجبی ندارد که  شش فرزند از نه  بچه  پدر ومادر در کودکی جان خود را از دست دادند. خود والتر کوچک هم به متض فلج اطفال مبتلا گردید که تا آخر عمر از آن رنج میبرد.  پای راست او برای تمام عمر از کار افتاد.

در سال ۱۷۷۳  والتر بخانه  پدر بزرگش در سندی نو در پنجاه کیلومتری  ادینبورو فرستاده شد به این امید که آب و هوای  آزاد قریه کوچک  تاثیر مثبتی روی سلامتی او بگذارد.  از قضا همین طور هم شد و تحت توجهات  پدر و مادر بزرگ و عمه خود بنام  ' جنی '   بعد از مدتی سلامتی خود را تا حدودی بدست آورد و در سال ۱۷۷۵ که پدر بزرگش فوت کرد به ادینبورو بازگشت.  والتر اسکات بخاطر دینی که در قبال مواظبت های  جنی  عمه مهربانش  در خود احساس میکرد تقریبا هیچ کتابی بدون اینکه نام جنی را در آن ذکر کرده باشد ننوشته است. همین خانم جنی بود که  والتر اسکات را  برای ورود به  دنیای ادبیات و شعر تشویق نمود و به او که زمین گیر و مریض بود خواند و نوشته آموخت.  یک اسم متداول دیگر که در کتابهای او بوفور یافت میشود  ' باربارا ' میباشد که  اسم مادر بزرگ او بود.  این خانم باربارا  هم با داستانهای قدیمی خود  سر پسر بچه را گرم میکرد. او برای والتر از جنگ دائمی بین اسکاتلند و انگلستان  سخن میگفت که تاثیر فوق العاده ای در ذهن پسرک کوچک ایجاد نمود. وقتی او به ادینبورو بازگشت ، خانواده اش از آن آپارتمان قدیمی نمور  نقل مکان کرده به  خانه شماره ۲۵  در میدان  جُرج  ادینبورو  نقل مکان کرده که خانه ای بزرگ و تازه ساز بود. در این خانه  اسکات قادر شد که بکمک  یک عصای چوبی ، تمام گوشه و کنارهای ادینبورو را کشف نماید.